۱۸-۲-۱۳۹۰, ۰۳:۵۵ عصر
گروهی از غواصان موفق شدند در اعماق آبهای آفریقای جنوبی از گونه ای ماهی بسیار نادر عکسبرداری کنند که تا پیش از ۱۹۳۸ تصور می شد همراه با دایناسورها منقرض شده است.
این گونه ماهی که سلاکانت (Coelacanth) نام دارد نخستین بار در سال ۱۹۳۸ توسط “مارژوری کارتنی- لاتیمه”، یک دانشمند اهل آفریقای جنوبی در میان گروهی از ماهیهای معمولی کشف شد.
تا پیش از این کشف، تصور می شد که این گونه میلیونها سال قبل همراه با دایناسورها در پایان دوره کرتاسه منقرض شده است، اما این ماهی هنوز زنده بود و خود را در میان اعماق آبهای اقیانوس پنهان کرده بود.
از آن زمان این ماهی با نام علمی Latimeria chalumnae شناخته شد. پس از آن در سال ۱۹۹۷ گونه ای دیگر از این خانواده به نام Latimeria menadoensis در آبهای اندونزی توسط یک زیست شناس آمریکایی کشف شد.
براساس گزارش نشنال جغرافی، این ماهی به حدی اسرارآمیز است که هیچ کس دقیقا نمی داند چه تعداد از آن وجود دارد اما به نظر می رسد که حدود ۳۰۰ نمونه از این ماهی در دریاچه جزایر کومور زندگی می کنند.
از آنجا که “سلاکانت” در آبهای عمیق زندگی می کند به سختی قابل رصد و عکسبرداری است. به همین منظور بین ماههای ژانویه و فوریه ۲۰۱۰ تیمی متشکل از غواصان به منظور عکاسی از یک کلونی بسیار کوچک از “سلاکانتها” در خلیج “سودوانا” واقع در آفریقای جنوبی به عمق این آبها رفتند و عکاس به همراه دستیارانش در مجموع ۸۱ دقیقه در کنار چهار “سلاکانت” شنا کرد.
![[تصویر: IMAGE634356949663281250.jpg]](http://iren.ir/Images/News/Larg_Pic/23-12-1389/IMAGE634356949663281250.jpg)
سلاکانت در بین تمام ماهیها به یک سبک منحصر به خود شنا می کند. به طوریکه این ماهی به طور همزمان باله سینه ای چپ و باله شکمی راست و بعد باله سینه ای راست و باله شکمی چپ را حرکت می دهد. این گام آهسته و شیک تقریبا شبیه به حرکت یورتمه در چهارپایان است. غواصان این تیم تحقیقاتی تقریبا همیشه خود را از دید سلاکانتها پنهان می کردند و تنها در این عکس، ماهی با عکاس شوخی می کند. این عکاس در این خصوص گفت: “سعی کرد مرا بخنداند!”
این تیم در مدت ۴ هفته ۲۱ بار به زیر آب رفتند اما تنها در شش موقعیت موفق شدند سلاکانتها را مشاهده کنند. این ماهیها شبگرد هستند. در منطقه خلیج سوندوانا این موجودات در غارهای زیردریایی در عمق ۱۰۰ متری پنهان می شوند و تنها شبها برای تغذیه از ماهیهای کوچک بیرون می آیند.
یک لایه کریستالی در پشت شبکیه چشم سلاکانتها وجود دارد که نور را همانند آینه منعکس می کند. این ویژگی به بهبود قدرت بینایی ماهی کمک می کند.
![[تصویر: IMAGE634356949668593750.jpg]](http://iren.ir/Images/News/Larg_pic/23-12-1389/IMAGE634356949668593750.jpg)
اولين باله پشتی این ماهی همانند یک بادبان است که موجب حداکثر تعادل و ثبات در سلاکانت می شود. یک ویژگی دیگر که تنها منحصر به این گونه است و حتی در فسیلهای این ماهی با قدمت میلیونها سال نیز دیده می شود داشتن یک دم محکم مجهز به یک نرمه اضافی است.
نام “سلاکانت” را نخستین بار یک طبیعت شناس قرن نوزدهم بر روی این ماهی گذاشت که در زبان یونانی به معنی “حفره تیره پشتی” است. این ویژگی بارز در باله های این ماهی دیده می شود. این فسیل زنده می تواند تقریبا دو متر رشد کند و حداکثر ۱۰۰ کیلو وزن داشته باشد.
![[تصویر: IMAGE634356949679218750.jpg]](http://iren.ir/Images/News/Larg_pic/23-12-1389/IMAGE634356949679218750.jpg)
منبع:parscloob.com
این گونه ماهی که سلاکانت (Coelacanth) نام دارد نخستین بار در سال ۱۹۳۸ توسط “مارژوری کارتنی- لاتیمه”، یک دانشمند اهل آفریقای جنوبی در میان گروهی از ماهیهای معمولی کشف شد.
تا پیش از این کشف، تصور می شد که این گونه میلیونها سال قبل همراه با دایناسورها در پایان دوره کرتاسه منقرض شده است، اما این ماهی هنوز زنده بود و خود را در میان اعماق آبهای اقیانوس پنهان کرده بود.
از آن زمان این ماهی با نام علمی Latimeria chalumnae شناخته شد. پس از آن در سال ۱۹۹۷ گونه ای دیگر از این خانواده به نام Latimeria menadoensis در آبهای اندونزی توسط یک زیست شناس آمریکایی کشف شد.
براساس گزارش نشنال جغرافی، این ماهی به حدی اسرارآمیز است که هیچ کس دقیقا نمی داند چه تعداد از آن وجود دارد اما به نظر می رسد که حدود ۳۰۰ نمونه از این ماهی در دریاچه جزایر کومور زندگی می کنند.
از آنجا که “سلاکانت” در آبهای عمیق زندگی می کند به سختی قابل رصد و عکسبرداری است. به همین منظور بین ماههای ژانویه و فوریه ۲۰۱۰ تیمی متشکل از غواصان به منظور عکاسی از یک کلونی بسیار کوچک از “سلاکانتها” در خلیج “سودوانا” واقع در آفریقای جنوبی به عمق این آبها رفتند و عکاس به همراه دستیارانش در مجموع ۸۱ دقیقه در کنار چهار “سلاکانت” شنا کرد.
سلاکانت در بین تمام ماهیها به یک سبک منحصر به خود شنا می کند. به طوریکه این ماهی به طور همزمان باله سینه ای چپ و باله شکمی راست و بعد باله سینه ای راست و باله شکمی چپ را حرکت می دهد. این گام آهسته و شیک تقریبا شبیه به حرکت یورتمه در چهارپایان است. غواصان این تیم تحقیقاتی تقریبا همیشه خود را از دید سلاکانتها پنهان می کردند و تنها در این عکس، ماهی با عکاس شوخی می کند. این عکاس در این خصوص گفت: “سعی کرد مرا بخنداند!”
این تیم در مدت ۴ هفته ۲۱ بار به زیر آب رفتند اما تنها در شش موقعیت موفق شدند سلاکانتها را مشاهده کنند. این ماهیها شبگرد هستند. در منطقه خلیج سوندوانا این موجودات در غارهای زیردریایی در عمق ۱۰۰ متری پنهان می شوند و تنها شبها برای تغذیه از ماهیهای کوچک بیرون می آیند.
یک لایه کریستالی در پشت شبکیه چشم سلاکانتها وجود دارد که نور را همانند آینه منعکس می کند. این ویژگی به بهبود قدرت بینایی ماهی کمک می کند.
اولين باله پشتی این ماهی همانند یک بادبان است که موجب حداکثر تعادل و ثبات در سلاکانت می شود. یک ویژگی دیگر که تنها منحصر به این گونه است و حتی در فسیلهای این ماهی با قدمت میلیونها سال نیز دیده می شود داشتن یک دم محکم مجهز به یک نرمه اضافی است.
نام “سلاکانت” را نخستین بار یک طبیعت شناس قرن نوزدهم بر روی این ماهی گذاشت که در زبان یونانی به معنی “حفره تیره پشتی” است. این ویژگی بارز در باله های این ماهی دیده می شود. این فسیل زنده می تواند تقریبا دو متر رشد کند و حداکثر ۱۰۰ کیلو وزن داشته باشد.
منبع:parscloob.com